Marokko en brood ...

  Voor een Marokkaan is brood, of khobz, heilig,
  iets wat een beetje wordt vereerd en niet mag verspild worden.

  Op het platteland wordt elke dag kesra, boerenbrood gemaakt.
  Het deeg wordt gemengd en gekneed in een houten of aardewerk vat.
  Dit eenvoudig brood wordt gemaakt van volkorenmeel,
  gemengd met ongebleekte bloem en soms wat geel maismeel.

Aan het deeg worden alleen wat water een beetje zout en suiker toegevoegd en als rijstmiddel
wordt wat gedroogde gist gebruikt (vroeger gebruikte men wat zuurdesem van de dag tevoren).

Het deeg wordt dan tot vrij platte ronde broden gevormd en voorzien van een kenmerk.
De broden worden dan afgedekt met een doek en hoeven maar één keer te rijzen.
Soms wordt anijs- of sesamzaad toegevoegd om het brood smaak te geven.
Anderen bestrooien het brood dan daarmee.

De broden worden dan naar de plaatselijke bakkerij gebracht
of in de gemeenschappelijke oven gebakken en ...
door het kenmerk weet ieder wiens brood van wie is.

Deze platte broden hebben een losse, kruimelige strucruur
waarmee de saus van een tajine kan worden opgedept, het brood is ook stevig
zodat er ook eten mee opgeschept kan worden om naar de mond te brengen.

Het brood wordt in punten gesneden en aan tafel door één persoon uitgedeeld.

Er worden ook nog plattere broden gemaakt voor bij de kebab.

Andere broden van het platteland zijn therfist, een zeer dun brood
dat op een stenen koepel boven een smeulend vuurtje wordt gebakken.
(mijn lievelingsbrood - hoe ze het maken zoek ik nog wel eens op)