Bewegen een eenvoudig geluk

  Zomaar iets wat ik schreef.

  Toch iets om even over na te denken.

Ik had mijn jas gesloten en wilde de deur
uitgaan maar iets hield me tegen en naar
mijn knopen staren
Ik wist niet wat het was
of hoe het kwam,
maar ik kreeg tranen in mijn ogen.
Kwam het door die knopen?
Het was toch maar een eenvoudige jas.

Ik bleef maar staan en liet het me gebeuren
Pas bij mijn auto wist ik wat het was

Ik was in staat mijn armen op te tillen,
mijn rechter eerst en toen mijn linker
en argeloos in mijn mouwen te steken

Weken later zag ik eens naar mijn schoenen
een linkse en een rechtse
en wist hoe gelukkig ik was