Het was alsof een rib werd afgenomen.
Het leven lag naast mij.
Ik liet mij leven in onvolledigheid.

Ach, de liefde. Er is ook nog tederheid.
En die kan zich ook laten gelden
zonder al die oude mechanismen,
zonder het huwelijk
zonder een echte levensrelatie
en al die andere knuffeldieren.

Leven, het is zo eenvoudig,
laat ons eens een nieuwe romantiek proberen.

Geef me je hand en laat me de lijnen verklaren,
ons leven in de loop der sterren uitleggen,
onze toekomst in een glazen bol bekijken.

Het is voldoende dat je bestaat, mijn minnares,
kom bij mij, adem en zwijg.

Hebben wij ………. vannacht ?