Bijna oud

    Een tekstje dat ik schreef toen ik ervaarde ouder te worden.

    Nu zou ik dat niet meer schrijven,
    ben terug jonger geworden.

Ik heb al mijn levensbronnen meegekregen
van kwetsbaar prilgroen af

Met wild geluid ben ik dan onstuitbaar
vuilrood en bittergeel uitgevlogen
de aarde verdween niet uit haar baan
ik wisselde van trein en bestemming
er was zelfs geen logica en pijn
ik verstond een taal waarvoor geen teken is
en dat alles heeft mij gesmaakt

Nu voel ik de paddestoelen aan me knagen
net als kinderen die snoepen
ze knabbelen en zuigen
langzaam kruipt het mos
onbehagend trillend is mijn huid

Het wordt herfst met mist
en een leegbloedende avond
ik voel het aan het wijken
van mijn krachten

Ik ken het lot en wil het niet
Maar ik zal vloeken …..vloeken en vloeken